پویمان، لویی (1387). معرفتشناسی؛ مقدمهای بر نظریة شناخت، ترجمة رضا محمدزاده، تهران: دانشگاه امام صادق (ع).
زاگزبسکی، لیندا (1392). معرفتشناسی، ترجمة کاوه بهبهانی، تهران: نشر نی.
صدرالدین شیرازی، محمد بن ابراهیم (1366). ترجمه و شرح شواهدالربوبیه، ترجمة جواد مصلح، تهران: انتشارات سروش.
صدرالدین شیرازی، محمد بن ابراهیم (1371) مفاتیح الغیب، ترجمة محمد خواجوی، تهران: مولی.
صدرالدین شیرازی، محمد بن ابراهیم (1378). اسفار اربعه، ترجمة محمد خواجوی، تهران: مولی.
علم الهدی، سید علی (1390). نومینالیسم و فلسفة صدرایی، تهران: انتشارات دانشگاه امام صادق (ع).
علیزاده، بیوک (1379). اتحاد عاقل و معقول، تهران: دانشگاه تهران، رسالة دکتری فلسفه و کلام اسلامی.
علیزاده، بیوک (1381). «مبانی نظریة اتحاد عاقل و معقول»، پژوهشنامه متین، ش 17.
فتحیزاده، مرتضی (1384). جستارهایی در معرفتشناسی، قم: کتاب طه.
کشفی، عبدالرسول (1385). «دستهبندی نظریههای توجیه معرفتشناختی»، نامة حکمت، 8.
مطهری، مرتضی (1360). شرح مبسوط منظومه، تهران: حکمت.
مطهری، مرتضی (1373). شرح منظومه، تهران: صدرا.
Goldman, A. and Olsson, E. (2008). Reliabilism and the Value of Knowledge, in http:// fas_philosophy. Rutgers.edu/ goldman.
Jones, W. E. (1997). ‘Why Do We Value Knowledge?, American Philosophical Quarterly, 34(4).
Plantinga, A. (1997). ‘Reformed Epistemology’, in P. l. Quinn & C. Taliaferro (eds.), A companion To Philosophy Of Religion, Black Well.
Sosa, E. (1991). Knowledge In Perspective, Selected Essay In Epistemology, Cambridge, Cambridge University Press.
Sosa, E. (2007). ‘A Virtue Epistemology’, in Apt Belief And Reflective Knowledge, Oxford, Clarendon Press, Vol. 1.
Swinburne, R. (1999). Providence and the Problem of evil, Oxford University Press.
Zagzebski, L. (1996). Virtue Of The Mind, Cambridge University Press.
Zagzebski, L. (2003). ‘The Search for the Source of epistemic good’, Metaphilosophy, 34.