بررسی جنبۀ هنری رخداد وحیانی و امکان رخداد وحیانیت در هنر از منظر پل تیلیش

نوع مقاله : مقاله کوتاه علمی

نویسنده

دانشجوی دکترای فلسفه دین، پژوهشکدۀ فلسفه، پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگی، تهران، ایران

چکیده
پل تیلیش، معتقد بود نحوۀ مواجهۀ انسان با امر الوهی تعیین‌کنندۀ سرنوشت این مواجهه است. نزد او پرسش از خداوند، به‌تعبیری وام‌گرفته از هایدگر، نه پرسش از هستی و نیستی یک موجود در میان موجودات بلکه پرسش از خود وجود است. تفسیر تیل از وحی یش که با تمایز میان نشانه و نماد بنیاد می‌شود، نشانه را به‌مثابۀ نشان‌گری صرف برای دلالت بر امر خارجی، و نماد را به‌عنوان مشارک در تولید معنای امر معرفی می‌کند. تیلیش ادعا می‌کند که‌ ادبیات در قرن بیستم نقشی به‌سزا در نمادگذاری معانی امر وحیانی داشته است، اما در عین حال نمی‌خواهد متون دینی را به استعاره‌هایی صرف فروکاهد.

کلیدواژه‌ها


قرآن کریم.
تیلیش، پ. (۱۳۷۶). الهیات فرهنگ، ترجمۀ: مراد فرهادپور و فضل‌الله پاک‌نژاد، تهران: نشر طرح نو.
تیلیش، پ. (۱۳۸۱). الهیات سیستماتیک، جلد یک، ترجمۀ: حسین نوروزی، تهران: انتشارات حکمت.
 
John of Damascus (2003). On the Divine Images: Three Apologies Against Those Who Attack the Divine Images, trans. by: Andrew Louth, Crestwood, NY: St Vladimir’s Seminary Press.
Marion, J. L. (2016). Givenness and Revelation, trans. by: Stephen E. Lewis, Oxford: Oxford University Press.
Tillich, P. (1957). Dynamics of Faith, New York: Harper & Row.
Tillich, P. (1965). “Existential Analyses and Religious Symbols”, in: J. Hick (ed.), Classical and Contemporary Readings in the Philosophy of Religion, 3rd printing, pp. 399–409, Englewood Cliffs, NJ: Prentice-Hall.